Gepost door: Michaël Laurent | 26 mei 2009

Slaaptekort bij artsen in opleiding

De discussie over het beperken van de werkuren en het garanderen van een goede nachtrust bij artsen in opleiding laait weer op.

Meer slaap? Te duur.

Nuckols TK et al. Cost implications of reduced work hours and workloads for resident physicians. N Engl J Med. 21 mei 2009;360:2202-2215.

yawn craig m dennisVorige week verscheen een artikel waarin via modellen werd geschat wat het zou kosten om het aantal werkuren van artsen in opleiding in de Verenigde Staten te verminderen. In 2003 werd de werktijd er beperkt tot 80 uren per week en maximum 30 uur consecutief wakker blijven (wie dacht hier in België hard te werken: het kan dus nog erger!). De Institute of Medicine stelt nu voor om dit nog verder te beperken met als belangrijkste beperking max. 16 uur aan een stuk werken indien er geen nachtrust van 5 uur gegarandeerd wordt.

Volgens de nieuwe studie zou dit zich vertalen in $ 1.6 miljard kosten om meer artsen te werk te stellen op alle opleidingsplaatsen. Rekening houdend met een vermindering van het aantal medische fouten zou dit nog steeds rond de $ 140 meer kosten aan elke gehospitaliseerde patiënte en de gemeenschap zou hetzelfde bedrag per patiënt bijleggen. Dit is wel een lagere kost dan die om b.v.b. het aantal patiënten per verpleegster te verminderen. Voor deze prijs kan een ziekenhuis b.v.b. een computersysteem voor geneesmiddelen betalen, met dat verschil dat dit op de lange termijn geld bespaart.

De auteurs argumenten dat de kosten dus zeer groot zijn terwijl er sinds de strengere regels van 2003 geen duidelijke vermindering van het aantal medische fouten werd vastgesteld. Een deel van de verklaring zou kunnen zijn dat de regels heel vaak geschonden worden. Daarnaast neemt het aantal overdrachten toe met het aantal wachtwissels, en hoe meer de informatie over patiënten wordt doorgegeven naar personeel dat de patiënt minder goed kent, hoe meer medische fouten (Arch Intern Med 2008).

Verplicht naar bed, uw tijd is op

Blanchard MS et al. To nap or not to nap? Residents’ work hours revisited. N Engl J Med. 21 mei 2009;360:2242-2244.

In een begeleidend editoriaal wordt gevreesd dat assistenten in het midden van hun werk naar huis zouden gaan omdat hun tijdslimiet overschreden in, terwijl het werk waarmee ze bezig zijn nog niet is afgerond. Dit zou dan ook lijden tot minder leerervaringen. Uit enquêtes blijkt het probleem het ergste te zijn bij chirurgen, en sommige van hen vrezen dat hun opleiding nog langer zal worden. Deze auteurs vragen zich af wat het beste zou zijn: een vermoeide arts die de patiënt al kent of een arts met een fris hoofd die de patiënt niet kent. Volgens hen is er te weinig eensgezindheid tussen de verschillende studies om strengere richtlijnen voor meer slaap ‘evidence based’ te noemen.

In de Canadian Medical Association Journal klinkt een heel ander geluid:

“Zou u graag hebben dat een assistent onder invloed van alcohol betrokken is bij verzorging in het ziekenhuis? Natuurlijk niet. Waarom is het dan aanvaardbaar dat uitgeputte assistenten patiënten onderzoeken, assisteren bij operaties of voorschriften schrijven als ze mogelijks verminderd functioneren op een niveau vergelijkbaar met een alcoholintoxicatie? (JAMA 2005)”

Studies hebben immers aangetoond dat vermoeide artsen meer kans hebben op auto-ongevallen, meer prikaccidenten en meer medische fouten begaan. Alle mensen hebben slaap nodig en acuut en chronisch slaaptekort vermindert het cognitieve vermogen, de lichamelijke functies en het psychisch welbevinden -en assistenten zijn niet op magische wijze immuun voor slaaptekort.

Jammer genoeg maken lange werkdagen en korte nachten deel uit van onze artsen-cultuur, zegt Dr. Andrea Townson, Divisie van Fysische Geneeskunde en Rehabilitatie, University of British Columbia:

“In de medische cultuur is het gewoon om lang te werken, en dat principe te huldigen. Er is een soort heldencultuur. Je werkt lange uren, je slaapt niet veel, en je krijgt veel werk gedaan.”

Volgens deze auteurs is de levenskwaliteit van de assistenten het geld wel waard. Dat neemt niet weg dat het Institute of Medicine ook aandacht vraagt voor betere overdrachten, hoewel er geen studies zijn die aantonen wat hiervoor de beste manier is. Tegen augustus 2009 zal de Europese Werktijdsrichtlijn de gemiddelde werkweek beperken tot max. 48 uur, en max. 13 uren consecutieve arbeid. In heel wat Europese landen beperken Europese werkregels nu al de werkduur, behalve in België, waar de regels genegeerd worden.

Verminderde leerkansen kunnen volgens mij persoonlijk geen argument zijn: dan moeten er maar meer teaching momenten aangeboden worden tijdens de reeds aanwezige uren, en moeten we maar iets doen aan de trend om na onze basisopleiding van 7 jaar en een specialisatie van 6 jaar, nog eens een paar extra jaar resident te zijn omdat we nog steeds niet voldoende leerkansen hebben gekregen.

Advertenties

Responses

  1. […] Slaaptekort bij artsen in opleiding (26 mei 2009) […]


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: