Gepost door: Michaël Laurent | 10 juni 2009

CPR: meer compressies, minder onderbrekingen

STUDIE

Licentie: cc-by-sa-2.0. Author: Rama.
Licentie: cc-by-sa-2.0. Author: Rama.

In deze retrospectieve observationele studie werd het aantal succesvolle reanimaties door urgentiediensten bekeken 36 maanden vóór en 12 maanden na de introductie van een nieuw resuscitatieprotocol voor volwassenen met hartstilstand (primaire ventrikelfibrillatie of pulseless VT).

In het protocol werd de nadruk gelegd op ononderbroken en langdurige thoraxmassage, met een verhouding van aantal beademing per compressie van 2:50 (voor deze 2 beademingen mocht maar 2 seconden uitgetrokken worden). Er werd slechts één poging tot intubatie gedaan na 150 à 200 compressies, en er mocht maar 10 seconden onderbroken worden voor intubatie (niet voor andere redenen, zoals controle van de pols). Tenzij het ambulanceteam de hartstilstand zelf waarnam, werden eerst compressies uitgevoerd. De onderliggende filosofie daarbij was dat eerst geprobeerd moest worden om de weefselperfusie te verbeteren, om zo de kans op een succesvolle elektrische reconversie te verbeteren.

Na implementatie van de nieuwe richtlijnen verbeterde de overleving van 7.5% (82 van 1097 patiënten) naar 13.9% (47 van 339 patiënten). In de groep van patiënten met een waargenomen circulatiestilstand en initiële ventrikelfibrillatie verbeterde de overleving van 22% naar 44%, en de terugkeer van circulatie steeg van 38% naar 60%. Bij 25 overlevers in de tweede periode was er een goede cognitieve status in 88% van de gevallen.

BESPREKING

Bij reanimatie voor plotse hartstilstand werd recent ingezien dat er veel voordelen zijn van langdurige en ononderbroken thoraxcompressies, en dat intubatie en ventilatie minder belangrijk is; vandaar de nieuwe benaming cardiocerebrale i.p.v. cardiopulmonale resuscitatie (CPR).

Frequente onderbrekingen om de pols te controleren of voor intubatiepogingen worden als nadelig beschouwd bij patiënten die geen primair hypoxisch-respiratoir falen hebben. Uit vorige studies blijkt dat een lage verhouding tussen ademhalingen en thoraxcompressies en frequente onderbrekingen leiden tot een effectieve massage in <50% van de tijd. Thoraxmassage bij een hart dat terug begint te kloppen lijkt geen risico in te houden op aritmie: frequente onderbrekingen voor polscontrole zijn dus niet nuttig. Ook na het toedienen van een elektrische stimulus dienen compressies onmiddellijk hervat te worden.

Voorgaande studies toonden reeds dat met deze nieuwe reanimatieprotocols een betere overleving kan bekomen worden; na de opmars van de automatische externe defibrillatoren (AED’s) lijkt dit dus een tweede grote verbetering. De boodschap van moderne reanimatieprotocols in de eerste hulp is dus: 112 bellen en daarna pompen, pompen, pompen!

P.S.: de European Resuscitation Council richtlijnen van 2005 adviseren 30 compressies gevolgd door 2 insufflaties van max. 1 seconde. Compressies gedurende 2 minuten dienen elektrische reconversie vooraf te gaan, en onmiddellijk na een elektrische shock dienen de compressies hervat te worden. Er dient geen tijd verloren te worden met een exacte positiebepaling voor de compressies; gewoon de handen in het midden van de thorax plaatsen is voldoende.

Advertenties

Responses

  1. […] legden tenslotte meer nadruk op compressies en minder op […]

  2. […] CPR: meer compressies, minder onderbrekingen (10 juni 2009) […]

  3. […] CPR: meer compressies, minder onderbrekingen (10 juni 2009) […]


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: