Gepost door: Michaël Laurent | 14 maart 2010

Intensievere bloeddrukcontrole bij type 2 diabetes: niet akkoord?

The ACCORD Study Group. Effects of Intensive Blood-Pressure Control in Type 2 Diabetes Mellitus. N Engl J Med. Online gepubliceerd 14 maart 2010.

Licentie: cc-by-sa-3.0.

Voor patiënten met type 2 diabetes wordt een bloeddruk van <130/80 mmHg aanbevolen (zie Domus Medica herziet richtlijnen hypertensie). Er zijn echter geen gerandomizeerde studies die systolische bloeddrukverlaging onder de 135-140 mmHg ondersteunen bij type 2 diabeten.

Methode

In deze analyse van de ACCORD studie (zie Strenge glycemiecontrole bij type 2 diabeten: akkoord, of geen avance?) werden 4733 patiënten gerandomizeerd (niet-geblindeerd) tussen intensieve bloeddrukverlaging (<120 mmHg) of conventionele bloeddrukverlaging (<140 mmHg). De gemiddelde opvolgingsduur was 4.7 jaar.

De studie vond plaats in 77 centra in Amerika en Canada. De deelnemers waren type 2 diabeten van gemiddeld 62 jaar met een HbA1c <7.5%, met een hoog cardiovasculair risicoprofiel en met hypertensie, maar zonder proteïnurie.

Resultaten

Na 1 jaar bedroeg de gemiddelde systolische bloeddruk 119 mmHg in de intensief behandelde groep en 133 mmHg in de conventionele groep (wat al suggereert dat de gemiddelde endocrinoloog duidelijk onder de 135 mmHg mikt).

Het primair eindpunt, samengesteld uit cardiovasculaire mortaliteit en niet-fataal myocardinfarct of beroerte, kwam voor bij 1.87% per jaar in de intensieve groep en 2.09% in de controlegroep (geen significant verschil, P=0.20). Van de overige individuele eindpunten was enkel het risico op beroerte duidelijk verlaagd, van 0.53% naar 0.32%/jaar (hazard ratio, 0.59; 95% CI, 0.39 to 0.89; P=0.01), met een number needed to treat over 5 jaar van 89.

Ernstige neveneffecten kwamen frequenter voor in de therapiegroep i.v.m. de standaardgroep (3.3% vs 1.3%, P<0.001).

INTERPRETATIE

De auteurs besluiten dat hun studie de streefwaarde van 130 mmHg niet ondersteunt, omdat zelfs 120 mmHg geen betere uitkomst gaf voor de meeste eindpunten i.v.m. 140 mmHg. Maar aangezien de standaardgroep een gemiddelde bloeddruk van bijna 130 mmHg behaalde, kunnen we enkel besluiten dat bij type 2 diabeten zonder nefropathie, een daling van 130 naar 120 mmHg enkel een voordeel lijkt te bieden voor het beroerterisico, met meer ernstige neveneffecten als risico.

Beperkingen

Deze bloeddruk-substudie van de ACCORD trial liep parallel met een lipiden-substudie (NEJM 2010). Deze vond geen voordeel van routine toevoeging van fenofibraat aan simvastatine. Patiënten met hyperlipidemie werden preferentieel geïncludeerd in de andere studie, zodat er 50% minder events waren dan verwacht in deze studie, wat de statistische kracht zeker niet ten goede kwam.

Add to FacebookAdd to DiggAdd to Del.icio.usAdd to StumbleuponAdd to RedditAdd to BlinklistAdd to TwitterAdd to TechnoratiAdd to FurlAdd to Newsvine

Advertenties

Responses

  1. […] <120 mmHg (die ook effectief bereikt werd) niet tot betere eindpunten in het algemeen (zie JournalClub, 14 maart 2010). In de ABCD-studie (Diabetes Care 2000) werd wel een verlaagde mortaliteit gevonden met een BD […]

  2. […] Bij de oudere patiënt met langbestaande type 2 diabetes (zoals in de ACCORD studie) was er geen duidelijk voordeel van toevoegen van fenofibraat aan een statine, of van strengere hypertensiecontrole […]


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: