Gepost door: Michaël Laurent | 24 mei 2010

Hoeveel patiënten met DVT hebben silentieuze longembolen?

Stein PD et al. Silent Pulmonary Embolism in Patients with Deep Venous Thrombosis: A Systematic Review vrije toegang. Am J Med. Mei 2010; 123(5): 426-431.

Fotograaf: Jmh649. Licentie: cc-by-sa-3.0.

In een systematisch literatuuroverzicht met 28 studies hadden 1665 van de 5233 patiënten (32%) met diep veneuze trombose (DVT) tevens silentieuze longembolen. Gezien de strikte criteria die gebruikt werden voor de diagnose, is dit waarschijnlijk nog een conservatieve schatting.

Vooral proximale DVT was geassocieerd met silentieuze longembolen (5 studies met vergelijking proximaal vs distaal: 36% vs 13%, P<0.0001). Wanneer de trombose reikte tot in de pelvische venen, liep de prevalentie van silentieuze DVT zelfs op tot 50%. Sommige van deze silentieuze longembolen zijn submassief en reiken tot in de centrale pulmonaalarteries.

Recidiverende longembolen waren frequenter bij patiënten met DVT die wel silentieuze longembolen hadden ten opzichte van patiënten met enkel DVT (5.1% vs 0.6%, P<0.0001). Het aantal gevallen van silentieuze longembolen nam ook toe met de leeftijd: onder de 40 jaar had slechts 14-18% van de patiënten met DVT ook longembolen, tegenover 40-42% van de 70-plussers.

Moeten we patiënten met DVT dan screenen voor longembolen?

De behandeling van DVT verandert in essentie niet wanneer er silentieuze longembolen aanwezig zijn: therapeutische anticoagulatie is aangewezen, en de duur wordt in principe niet beïnvloed door wél of geen longembolen. DVT en longembolen vormen immers een continuüm: wat deze studie vooral toont is dat de kans zeer groot is dat er eveneens longembolen aanwezig zijn.

Als men dan silentieuze longembolen zou vaststellen, kan men zich de vraag stellen of men de patiënt met DVT dan moet hospitaliseren omwille van deze silentieuze longembolen? Bovendien zou screening leiden tot consumptie van schaarse beeldvormingsmodaliteiten, onnodige stralingsbelasting en risico op contrast-geïnduceerde nefropathie.

Gezien er voorlopig geen studies zijn die een voordeel tonen van screening, is deze strategie dus niet aangewezen. Wat zijn dan wel de implicaties van deze bevindingen?

Bij patiënten met contraindicaties voor anticoagulatie moet men er alleszins niet van uitgaan dat de patiënt “alleen” of “maar” een DVT heeft. Eerder zou men bij deze patiënten een vena cava filter kunnen overwegen.

In geselecteerde gevallen zou men misschien kunnen overwegen een perfusie- of ventilatie-perfusiescintigrafie uit te voeren om een soort vertrekpunt te verkrijgen. Moest de patiënt dan later symptomatisch worden (hoewel hij misschien al longembolen had), kan men objectief vaststellen of de anticoagulatietherapie al dan niet onvoldoende is.

_

Add to FacebookAdd to DiggAdd to Del.icio.usAdd to StumbleuponAdd to RedditAdd to BlinklistAdd to TwitterAdd to TechnoratiAdd to FurlAdd to Newsvine

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: