Gepost door: Michaël Laurent | 20 juni 2010

COX2-inhibitoren vs NSAID + PPI voor patiënten met gewrichtslijden

Chan FK et al. Celecoxib versus omeprazole and diclofenac in patients with osteoarthritis and rheumatoid arthritis (CONDOR): a randomised trial. Lancet. 17 juni 2010.

In de eerste grote dubbelblinde gerandomizeerde studie werd het gastrointestinaal risico vergeleken van twee behandelingsopties bij patiënten met artrose of reumatoïde artritis en verhoogd gastrointestinaal bloedingsrisico (60-plussers of volwassenen met een vorige gastrointestinale bloeding):

  • celecoxib 2x 200mg per dag (2238 patiënten)
  • diclofenac 2x 75mg per dag + omeprazol 20 mg per dag (2246 patiënten)

Alle patiënten werden vooraf getest en negatief bevonden op Helicobacter pylori, wat een modificeerbare risicofactor is voor NSAID-geïnduceerde ulcera. Patiënten die aspirine namen, werd geëxcludeerd. De studie werd gesponsord door Pfizer, de maker van celecoxib.

Resultaten

Na 6 maanden kwam het samengesteld primair eindpunt van bewezen of vermoedde hoge of lage gastrointestinale neveneffecten voor bij 20 patiënten (0.9%) in de celecoxib-groep en 81 (3.8%) in de diclofenac-omeprazol-groep (p<0.001). Maar wat met de individuele componenten van dit eindpunt?

Er was geen verschil in aantal gevallen van gastroduodenale bloeding (n=3). Er waren 5 gevallen van anemie met afwijkingen op de gastroscopie (ulcus of erosie) in de celecoxib-groep, tegenover 20 in de omeprazol-groep (p=0.002, maar slechts een absolute risicoreductie van 1.3%/jaar, NNT 75).

De significantie van het primair eindpunt werd echter vooral gedreven door een verschil in vermeende gastrointestinale bloeding: 10 in de celecoxib-groep tegenover 53 in de omeprazol-groep. In principe werd aan de behandelende arts bij anemie een fecaal occult-bloedtest, gastro- en coloscopie uit te voeren, doch in de praktijk werd dit in de minderheid van de gevallen uitgevoerd. Van de ca. 250 potentiële gastrointestinale neveneffecten werden er door het onderzoekscomité 150 uitgesloten, waarvan 50 in de celecoxib-groep en 100 in de omeprazol-groep.

In de celecoxib-groep trokken 114 patiënten (6%) zich terug uit de studie o.w.v. gastrointestinale neveneffecten, t.o.v. 167 (8%) in de andere groep (p<0.001).

BESPREKING

De auteurs (en de firma) argumenteren (terecht) dat omeprazol alleen beschermt tegen bovenste gastrointestinale bloeding, terwijl het geen effect heeft op preventie van dundarm- of colonbloedingen, die ook meer voorkomen bij NSAID-gebruik.

Toch zijn er tal van aanmerkingen op de methodologie van deze studie: er waren veel exclusies, en het primair eindpunt was vooral significant omdat er belang werd gehecht aan dubieuze, niet rigoureus vastgestelde, zogezegd klinisch relevante maar in feite surrogaat-eindpunten. De voordelen waren wel sterk significant maar de absolute grootte van de verschillen was klein. De studie liep ook kort en er werd niet gekeken naar cardiovasculaire eindpunten, nochtans ook klinisch enorm relevant.

De auteurs besluiten dat in de richtlijnen COX2-inhibitoren een meer prominente plaats moeten krijgen ten opzichte van niet-selectieve NSAIDs + PPI, maar commentatoren vinden terecht dat deze studie niet moet lijden tot een verandering van de huidige praktijk.

Verwante artikelen:

Add to FacebookAdd to DiggAdd to Del.icio.usAdd to StumbleuponAdd to RedditAdd to BlinklistAdd to TwitterAdd to TechnoratiAdd to FurlAdd to Newsvine

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: