Gepost door: Michaël Laurent | 26 maart 2011

Medicatie bij aorta aneurysma’s

Vraag: Zijn er bepaalde medicaties die aanbevolen zijn bij patiënten met aorta-aneurysma’s?

Naast rookstop is hypertensiecontrole een belangrijke pijler bij de medicamenteuze behandeling van aorta aneurysma’s, omdat deze factoren geassocieerd zijn met de groeisnelheid bij aneurysma’s. Persisterend roken verhoogt de dilatatiesnelheid van aneurysma’s met 20-25%.

Bètablokkers zijn de antihypertensiva die het meest aanbevolen worden bij aorta aneurysma’s. Vooral bij patiënten met onderliggende ziekte van Marfan tonen studies een effect van profylactische bètablokkers (NEJM 1994). Of deze gegevens zomaar geëxtrapoleerd kunnen worden naar patiënten zónder Marfan, is onduidelijk. Er is één gerandomizeerde studie met propranolol bij infrarenale aorta aneurysma’s, die echter geen duidelijk voordeel toonde (J Vasc Surg 2002). Mogelijk was deze studie echter te klein, en er was een drop-out van 42% in de propranolol-groep. De auteurs besloten dan ook dat de therapie in hun studie slecht verdragen werd. Ondanks de schaarse evidentie worden in de meeste richtlijnen bètablokkers wel aanbevolen als hoeksteen van de antihypertensieve therapie, en wordt in de praktijk het niet geven van bètablokkers aan patiënten met aorta aneurysma’s soms nog beschouwd als vloeken in de kerk.

Daarnaast is er beperkte evidentie uit niet-gerandomizeerde studies voor andere antihypertensiva, b.v. angiotensine receptorblockers (NEJM 2008).

Daarnaast zijn patiënten met aneurysma’s van de aorta vaak oudere mannen met multipele cardiovasculaire risicofactoren die baat kunnen hebben bij een goede controle van hun cardiovasculaire risicofactoren. Was het niet voor hun aneurysma, dan wel voor hun risico op cardiovasculaire mortaliteit. In die zin zijn statines aan te bevelen. Theoretisch kunnen ze vaatwandstabiliserend en anti-inflammatoir werken, maar er zijn hierover geen gerandomizeerde studies.

Over de voor- en nadelen van aspirine bij aorta aneurysma’s zijn enkel speculaties mogelijk bij gebrek aan harde evidentie. Theoretisch zouden ze vaatwandstabiliserend kunnen werken (dus een positief effect hebben), maar ook het bloedingsrisico kunnen verhogen (hoewel ze op zichzelf waarschijnlijk geen ruptuur kunnen uitlokken, en een ruptuur een hoge mortaliteit heeft onafhankelijk van antiplaquetaire therapie).

Ten slotte zijn er gegevens uit gerandomizeerde studies dat antibiotische therapie met macroliden een effect zouden hebben bij aneurysmata (Br J  Surg 2001). Deze studies zijn controversieel en de rol van microben bij chronische cardiovasculaire aandoeningen moet eerst verder onderzocht worden vooraleer deze strategieën kunnen worden toegepast.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: